De jaarurensystematiek geeft de werkgever de ruimte om de uren niet langer wekelijks te benaderen, maar om uit te gaan van de uren per maand.
Los van de twee belangrijkste spelregels, een min-en max overschrijding van 20% op de maanduren en een 0 saldo op 31/12, is het met name belangrijk om beleid ten aanzien van de werktijden vooraf te bepalen en vast te leggen. Al vanaf een eerste registratie zal het namelijk zichtbaar worden hoe de medewerkers binnen hun buffer zullen registeren, en is het belangrijk om op deze verschillen antwoorden en oplossingen te hebben.
Voorbeelden van situaties uit de praktijk kunnen zijn:
Een medewerker registreert structureel meer dan contractueel vastgelegd
Een medewerker registreert structureel minder dan contractueel vastgelegd
Uiteraard zijn er meer situaties denkbaar in de praktijk. Belangrijk om vooraf een inventarisatie te maken aan de hand van de bestaande contracten en decentraal gemaakte afspraken.
De Jaarurensystematiek maakt tussentijds uitbetalen van extra uren niet mogelijk, immers deze uren komen in de buffer en zullen op een ander moment gecompenseerd worden. Het kan voorkomen dat er medewerkers structureel (tijdelijk) meer uren werken wat niet contractueel is vastgelegd. Dit zal met voorgaande informatie in gedachten, problemen opleveren in de buffer. De 20% max grens zal in dat geval snel overschreden gaan worden. Wij adviseren dit op te lossen door deze medewerkers een (tijdelijke) contractuitbreiding te geven zodat de buffer een juist uitgangspunt heeft.
Het invoeren van de Jaarurensystematiek behoeft geen instemming van de OR. Echter, mogelijke aanpassingen en veranderingen ten aanzien van de personeelsinzet wel. Raadzaam om de OR dan ook in een vroeg stadium te betrekken.